Over mij

Oosterhout, Netherlands
Ik ben 48 jaar jong, getrouwd, moeder van twee geweldige dochters en ik werk parttime als apothekersassistente. Mijn hobbies zijn borduren, quilten en het maken van ATC's en fibercards. Gezellig dat je even langskwam en bedankt voor je bezoek!! I'm 48, married and mother of two wonderfull daughters. Working parttime as a chemist assistent. My hobby's are cross-stitching, quilting, creating fibercards and ATC's. Thanks for visiting my blog!

zondag 1 maart 2015

Yellow Dear Jane and Postcrossing


Er zijn weer twee blokjes bijgekomen, de bovenste "Granny Weaver" was erg leuk om te maken, de onderste doet zijn naam "Challenge" geen eer aan want een echte uitdaging was dit blokje niet. Ik vind het ook wel een saai blok, ga even checken hoe het in de quilt past en anders kan ik er altijd nog een eigen draai aan geven. Helaas komt dit geel niet goed over op de foto, de blokjes zijn veel feller (en mooier....) Wat mij wel een leuke uitdaging lijkt is om in de aanloop naar Pasen in het paasweekend alle gele blokjes af te hebben.....:)

Dit leuke pakketje kwam van de week binnen uit Oekraine, Yulia stuurde mij twee schattige kaarten en een aantal lapjes voor de Postcrossingquilt. Op de achtergrond zie je de enveloppe met prachtige postzegels. Ik verbaas me er over dat er in het buitenland nog zoveel leuke postzegels in de handel zijn, bij ons zijn ze echt supersaai......


Deze postzegel plak je toch echt eerder op rouwkaarten dan op gezellige post naar het buitenland...
Gelukkig zijn deze te bestellen via internet want ze hebben ze helaas niet altijd op voorraad in de postzegelverkooppunten


I finished two yellow blocks this week, the first one "Granny Weaver" was fun to make, the second called "Challenge" wasn't a challenge at all :)  I think it's a bit boring, maybe I can pimp it a little bit. The picture doesn't show the yellow very well, the color is much brighter.
I also received a lovely package from Yulia in Ukraine with several fabrics for my postcrossingquilt.In the background you can see the beautiful stamps, I'm always surprised by the fact that they have so much nice stamps abroad. In the Netherlands we have very boring stamps with the head of our King on it, fortunately there are also stamps with nice dutch items available on the internet.

dinsdag 24 februari 2015

Ik lees nederlands - Het duister dat ons scheidt van Renate Dorrestein


Samenvatting:
Een klein meisje groeit op in een vredig dorp, waar zij samen met haar moeder de oude, krakende pastorie bewoont. Ook de Luco’s wonen daar, twee vriendelijke, wereldvreemde mannen van wie iedereen aanneemt dat het kamerhuurders zijn.
Alles verandert als de moeder van Loes wegens een onbegrijpelijke moord tot een lange gevangenisstraf wordt veroordeeld. Geruchten en speculaties grijpen al snel om zich heen en Loes is nergens meer veilig.

Over de schrijfster:
Renate Dorrestein werd op 25 januari 1954 in Amsterdam geboren. Ze groeide op in een rooms-katholiek gezin. Haar vader was advocaat, haar moeder voor haar huwelijk onderwijzeres. Al op de lagere school begon ze met schrijven.
In 1972 behaalde Renate haar gymnasiumdiploma aan het Keizer Karel College in Amstelveen, waarna ze besloot niet te gaan studeren, maar te gaan werken. Ze werd verslaggeefster bij het weekblad Panorama en reisde daarvoor de hele wereld af. In 1977 verliet ze dit tijdschrift en werkte in de daaropvolgende jaren voor verschillende andere bladen, waaronder Opzij, Viva en De Tijd. In deze periode was de Tweede Feministische Golf in Nederland op z’n hoogtepunt. Met haar columns en artikelen beoogde Dorrestein de wereld wakker te schudden en te provoceren. Ook hielp zij in 1986 de Anna Bijns Stichting op te richten, die elke twee jaar een speciale prijs uitlooft voor ‘de vrouwelijke stem in de letteren’.
De zelfmoord van haar zusje in 1979 heeft op haar persoonlijkheid en haar schrijverschap een enorme invloed gehad, net als later de ziekte ME, die haar ruim tien jaar lang het leven moeilijk maakte. Website Renate Dorrestein

Wat ik er van vind:
Vanaf het begin heeft het boek mij te pakken, het eerste deel van het boek wordt geschreven in de "wij" vorm, je gaat je daarmee enorm inleven in de gebeurtenissen, alsof alles dicht om je heen gebeurt. Het boek heeft enorme verhaalwendingen zodat je eigenlijk nooit echt weet welke kant het op gaat. De schrijfstijl is heel makkelijk, het boek heeft geen ingewikkelde zinnen of heel lastig taalgebruik, het leest heel vlot. Leuk detail vind ik de titels van de hoofdstukken, ieder hoofdstuk begint met een letter van het alfabet en met een woord dat begint met die letter. Bijna altijd keek ik even terug of het gelezen hoofdstuk ook wel echt iets met het woord te maken had.......en ja dat was zo!!

vrijdag 20 februari 2015

Postcrossingfabric from Russia


Van de week ontving ik van Alina uit Rusland dit leuke lapje voor de postcrossingquilt. Het is echt superleuk om zulke post op je deurmat te vinden!

Het oranje tripje van de Dear Jane is klaar, op naar de gele.....
Voor een goede kleur/motiefverdeling heb ik de lapjes even uitgelegd op de grond


De eerste gele blokjes zijn al uitgewerkt, moet eerlijk zeggen dat ik hier toch een beetje tegenop zie... Is dit Dear Jane of Nearly Insane....

Last week I received a Postcrossingfabric from Alina from Russia, My heart always jumps when I find this kind of enveloppe in my mailbox!
The orange trip from the Dear Jane is finished, the yellow one is on its way. What a challenge is this block with all the small pieces....Is it Dear Jane or nearly Insane.....

zaterdag 14 februari 2015

Ik lees nederlands - Het bittere kruid van Marga Minco


Samenvatting:
In de bekende novelle Het bittere kruid schrijft Marga Minco (1920) over de jodenvervolging tijdens de bezettingstijd. In korte hoofdstukken realiseert zij de sfeer van toenemende onzekerheid en angst. Zelfs als de bezetter toeslaat, blijft er nog een spoor van hoop om aan het lot te ontkomen. Met kleine middelen roept de schrijfster een sfeer op van dreiging, ongegronde hoop en verwachting, die precies weergeeft wat in die jaren in de harten van de vervolgden leefde. Achterin een verklarend woordenlijstje met joodse termen.
Het bittere kruid is maror, een gerecht dat Joden op sederavond eten ter nagedachtenis aan de slavernij in Egypte. Het symboliseert het leed dat mensen wordt aangedaan.

Over de schrijfster:
Marga Minco (1920) werd geboren in een orthodox-joods gezin. Tijdens de oorlog werden haar ouders opgepakt; zij wist te ontsnappen en bracht de oorlogsjaren op onderduikadressen door. Ze was de enige van haar familie die de jodenvervolging overleefde. Haar ouders, broer en zus kwamen om. Na de oorlog werkte zij bij diverse kranten en tijdschriften.

In 1957 verscheen haar debuut Het bittere kruid, dat nadien in vele talen werd uitgegeven. Vanaf het moment van verschijning was het boek niet meer weg te denken uit de Nederlandse letteren. Hierna volgden De andere kant (1959), Het huis hiernaast (1965), Een leeg huis (1966), De val (1983), De glazen brug (1986, Boekenweekgeschenk), Nagelaten dagen (1997) en Storing (2004), alsook een aantal jeugdboeken.

Het bittere kruid werd in 1958 bekroond met de Vijverberg-prijs van de Jan Campert-stichting (tegenwoordig bekend als de Bordewijk-prijs). In 1999 ontving Minco de Annie Romein-prijs, en in 2005 de Constantijn Huygens-prijs voor haar gehele oeuvre.

Wat ik er van vind:
Dit boek staat al een hele poos hoog op mijn leeslijstje. Uiteraard heb ik het ook gelezen (zoals vele middelbare scholieren) voor mijn literatuurlijst nederlands, lang geleden......
Het verhaal is heel gemakkelijk geschreven, vanuit het gezichtspunt van de hoofdpersoon. Heel knap hoe het verhaal feitelijk zonder emoties wordt verteld terwijl je tijdens het lezen precies voelt hoe het in die tijd is geweest

woensdag 11 februari 2015

Dear Jane - Autumn Aster







Weer een blokje klaar van de Dear Jane, een blok met heel veel handelingen maar erg leuk om te doen. Deze keer heb ik me netjes gehouden aan de tips op "That Quilt"...

Another Dear Jane block finished, a block with many actions but fun to make. This time I sticked with the tips given on "That Quilt"....

maandag 9 februari 2015

Ik lees Nederlands - Verraad me niet van Tessa de Loo


Samenvatting:
Het leven lijkt kalm en vreedzaam te verlopen in het pittoreske dorp aan de rivier, totdat een groepje jongeren uit pure verveling een daad van ongekend geweld pleegt, met noodlottige gevolgen. Een jongen van dertien, die toevallig getuige is, vlucht diep geschokt weg - zijn eigen broer is erbij betrokken. Diezelfde avond nog dwingt die hem over het voorval te zwijgen, onder het motto: broers verraden elkaar niet.
In dit spannende en verontrustende verhaal wordt de lezer moeiteloos de gevoelswereld van een dertienjarige jongen ingetrokken, die tussen angst en verwondering ontdekt dat hij een geweten heeft.

Over de schrijfster:
Tessa de Loo (Bussum, 15 oktober 1946) is het pseudoniem van de Nederlandse schrijfster Johanna Marine Duyvené de Wit.
Na haar eindexamen op de middelbare school te Oss studeerde Tessa de Loo aan de Universiteit Utrecht Nederlandse taal- en letterkunde. Ze verhuisde naar de Achterhoek en ging als lerares Nederlands aan de slag. Na een tussenstop in Amsterdam verhuisde ze naar Portugal, waar ze tot op heden woont en werkt.
Tessa de Loo debuteerde in 1983 met de verhalenbundel De meisjes van de suikerwerkfabriek. Het boek beleefde meer dan twintig drukken en werd bekroond met twee debuutprijzen. In 1993 verscheen haar grote roman De Tweeling. Het verhaal over twee zussen in de Tweede Wereldoorlog werd in 24 talen vertaald en in 2002 verfilmd door Ben Sombogaart. Haar nieuwste roman Een goed nest verscheen 5 september 2014.

Wat ik er van vind:
Ik vond het een beetje een slap verhaaltje, niet echt spannend te noemen. Tessa de Loo schrijft heel eenvoudig en begrijpelijk waardoor ik het eerder een jeugdboek dan een roman voor volwassenen vind. Daar staat echter tegenover dat de gevoelens en gedachten van Michiel (de 13 jarige hoofdpersoon) op een wel zeer volwassen manier verteld worden waardoor het voor jeugdige lezers misschien weer een stap te ver is. Dat is ook wat me een beetje stoorde in het boek, de beschrijvingen van de gevoelens en gedachten passen niet bij een 13 jarige jongen en daardoor kwam het verhaal een beetje onwerkelijk over.